บทที่ 52 หักหลัง

“อือ” ร่างบางพยายามดิ้นหนีจากการเกาะกุมที่แสนจะอยู่ในท่าที่อันตราย แขนแกร่งของเขากดมือทั้งสองข้างของเธอแนบไปกับเตียง ส่วนร่างกายกำยำทาบทับอยู่บนเรือนร่างของเธอ 

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ”

“เอ๋? นี่เมียพี่ความจำสั้นหรือไง ทำไมชอบลืมอะไรง่าย ๆ นัก” เขาพูดก้มหน้าลงมาแทบจะหายใจรดใบหน้าของเธอ

“ละ ลืมอะไร”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ